ວິທີການຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງໃນໄລຍະຍາວຂອງໂຄງສ້າງເຫຼັກຂົວໃນສະພາບແວດລ້ອມທາງທະເລ

ການເຂົ້າໃຈຄວາມສາມາດໃນການກັດກິນຂອງທະເລ: ເຫດໃດທີ່ເຫຼັກສຳລັບສະພາບແວດລ້ອມຂອງຂົວຖືກທຳລາຍຢ່າງຮຸນແຮງໃນສະພາບແວດລ້ອມ C5M

ຝູ່ເກືອ, ການຈຸ່ມໃນນ້ຳທະເລ, ແລະ ການປ່ຽນແປງຄວາມຊື້ນ — ສາມປັດໄຈທີ່ເຮັດໃຫ້ການກັດກິນຂອງສ່ວນລຸ່ມຂອງຂົວເລີກຕົວຢ່າງຮຸນແຮງ

ສ່ວນທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງສະພານທີ່ຕັ້ງຢູ່ເລີຍດ້ານຊີ້ນທະເລ ຕ້ອງປະເຊີນກັບບັນຫາການກັດກຣ່ອນທີ່ສຳຄັນສາມດ້ານ ທີ່ເກີດຂື້ນຮ່ວມກັນໃນເວລາດຽວກັນ. ຢ່າງທຳອິດ ແມ່ນເກືອທີ່ຢູ່ໃນອາກາດ ເຊິ່ງຈະຕົກຄົງລົງເຖິງເທື່ອຜິວຂອງໂລຫະ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນປະຕິກິລິຍາໄຟຟ້າເຄມີທີ່ເຮົາທຸກຄົນຮູ້ຈັກ. ຕໍ່ມາແມ່ນການຖືກນ້ຳທີ່ເກີດຈາກນ້ຳຂຶ້ນນ້ຳລົງເປັນປະຈຳ ເຊິ່ງຈະສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ວິສະວະກອນເອີ້ນວ່າ 'ເຊວເຊວອົກຊີເຈັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ' (oxygen differential cells) ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຮູເລັກໆ (pits) ໃນເຫຼັກ. ແລະ ພວກເຮົາຢ່າລືມວ່າມີຄວາມຊຸ່ມຊື້ນຄົງທີ່ຢູ່ເທິງ 85% ຂອງຄວາມຊຸ່ມສຳພັດ (relative humidity) ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມີຊັ້ນບາງໆຂອງໄຟຟ້າເຄມີ (electrolyte) ຄົບຄຸມທຸກໆພື້ນທີ່ຢູ່ເທິງເທື່ອຜິວຢູ່ເທິງສະເໝີ. ການປະສົມປະສານກັນຂອງປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ການກັດກຣ່ອນເກີດຂື້ນໄດ້ໄວຂື້ນ 5 ເຖິງ 10 ເທົ່າ ເມື່ອທຽບກັບບ່ອນທີ່ຢູ່ຫ່າງຈາກທະເລ. ການທົດສອບການສຳຜັດກັບສະພາບແວດລ້ອມທາງທະເລ (marine exposure tests) ທີ່ດຳເນີນມາເປັນເວລາຫຼາຍປີ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຮູບແບບດັ່ງກ່າວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍເປັນໄປຕາມຄຳແນະນຳມາດຕະຖານ ISO 9223 ສຳລັບການທົດສອບວັດສະດຸໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຮຸນແຮງ.

ຄຳອະທິບາຍການຈັດປະເພດ ISO 9223 C5M: ການຕົກຄົງຂອງຄໍລາໄອດ໌ (chloride) ໃນປະລິມານ 200 ກຣາມຕໍ່ແຕ່ລະແຕ່ງຕໍ່ປີ (g/m²·a) ແມ່ນຖືເປັນເກນການວັດແທກສຳລັບເຂດທີ່ມີຄວາມສຳຄັນສູງສຸດໃນການສຳຜັດຂອງສະພານ

ຕາມມາດຕະຖານ ISO 9223, ຄວາມຮຸນແຮງຂອງການກັດກ່ອນທາງທະເລຂຶ້ນກັບປະລິມານຂອງເກືອທີ່ຕົກຄັ້ງຈາກອາກາດໃນໄລຍະເວລາໜຶ່ງ. ປະເພດ C5M ແມ່ນສະແດງເຖິງສະພາບການທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດທີ່ເປັນໄປໄດ້. ເມື່ອພວກເຮົາເຫັນອັດຕາການຕົກຄັ້ງເກີນ 200 ກຣາມຕໍ່ຕາລາງເມັດຕະແລະຕໍ່ປີ ເຊິ່ງມັກເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃກ້ກັບບ່ອນທີ່ຄື້ນຕີເຂົ້າກັບໂຄງສ້າງ, ນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ບັນຫາການກັດກ່ອນເລີ່ມມີຄວາມຮຸນແຮງສຳລັບສະພາບຂອງຂົວໃນເຂດທີ່ຖືກສົ່ງຜ່ານນ້ຳ (splash zone) ແລະ ເຂດທີ່ໄຫຼຂຶ້ນ-ລົງ (tidal zone). ເຫຼັກທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນຈະສູນເສຍຄວາມໜາຂອງມັນລະຫວ່າງ 50 ຫາ 80 ໄມໂຄຣເມັດຕະຕໍ່ປີ ເພາະການກັດກ່ອນເທົ່ານັ້ນ. ການສຶກສານີ້ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຄວາມເສຍສະດວກເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ມັນເປັນການຂົ່ມຂື່ນຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງທັງໝົດຂອງໂຄງສ້າງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລະບົບການປ້ອງກັນການກັດກ່ອນຢ່າງເໝາະສົມບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຄວາມຕ້ອງການທີ່ດີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອໃຫ້ສ່ວນປະກອບສຳຄັນຂອງໂຄງສ້າງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຢູ່ຮອດໄດ້ຕາມອາຍຸການໃຊ້ງານທີ່ຄາດໄວ້.

ການປັບປຸງລະບົບສີປ້ອງກັນການກັດກ່ອນສຳລັບເຫຼັກຂອງຂົວໃນສະພາບແວດລ້ອມທາງທະເລ

ປະສິດທິພາບຂອງລະບົບຫຼາຍຊັ້ນ: Epoxy–polyurethane ເທືອບກັບ zinc-rich primer–epoxy ໃນສະພາບການ C5M ທີ່ຍາວນານ

ເມື່ອເວົ້າເຖິງສາຍທາທີ່ໃຊ້ກັບສະພານທາງທະເລ ຄວາມສົນໃຈຄວນເປັນເລື່ອງຂອງທັງການຕ້ານການປະຕິກິລິຍາໄຟຟ້າເຄມີ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເປັນອຸປະກອນກັ້ນການກັດກິນ. ການທົດສອບໃນສະຖານທີ່ຈິງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການປະສົມປະສານກັນລະຫວ່າງສາຍທາທີ່ອຸດົມໄປດ້ວຍສັງກະສີ (zinc-rich primers) ກັບສາຍທາ epoxy ຢູ່ດ້ານເທິງ ມີປະສິດທິຜົນດີກວ່າລະບົບ epoxy-polyurethane ທີ່ໃຊ້ງານທົ່ວໄປ ໃນສະພາບແວດລ້ອມທາງທະເລທີ່ຮຸນແຮງ ເຊິ່ງຈັດຢູ່ໃນປະເພດ C5M. ຫຼັງຈາກໃຊ້ງານຈິງໃນສະພາບທາງທະເລເປັນເວລາປະມານ 10 ປີ ລະບົບທີ່ອີງໃສ່ສັງກະສີເຫຼົ່ານີ້ ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການກັດກິນຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມຂອງສາຍທາໄດ້ປະມານ 70-75% ຕາມຂໍ້ມູນຈາກການທົດສອບທີ່ເຮັດໃນເວລາສັ້ນລົງ (accelerated testing protocols) ທີ່ຄ້າຍຄືກັບມາດຕະຖານ ISO 12944-9. ສາເຫດທີ່ລະບົບເຫຼົ່ານີ້ມີປະສິດທິຜົນສູງແມ່ນເນື່ອງມາຈາກວິທີທີ່ສັງກະສີເຮັດຫນ້າທີ່ເປັນເມທານທີ່ຖືກເສຍສະຫຼະ (sacrificial metal). ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີແຕກຫຼືຮ້ອຍນ້ອຍໆເກີດຂຶ້ນໃນຊັ້ນປ້ອງກັນ ຫຼື ມີບ່ອນທີ່ບໍ່ຖືກຄຸມຄຸມຢ່າງເຕັມທີ່ (ເຊິ່ງເປັນບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນທົ່ວໄປໃນສະພາບການທີ່ຕ້ອງການສູງເຫຼົ່ານີ້) ສັງກະສີກໍຍັງຄົງສືບຕໍ່ໃຫ້ການປ້ອງກັນແບບ cathodic. ສິ່ງນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນເປັນຢ່າງຍິ່ງໃນບໍລິເວນທີ່ມີການເກັບຕົວຂອງເກືອໃນອັດຕາທີ່ສູງກວ່າ 200 ກຣາມຕໍ່ແຕ່ລະແມັດແກຼນຕາເປັນປີ.

ຢູເຣທານທີ່ແຫ້ງດ້ວຍຄວາມຊື້ນ ແລະ ສີພື້ນທີ່ທີ່ມີສັງກະສີສັງກາ (zinc) ສູງ — ມີຄວາມສາມາດໃນການຮັກສາການຈັບຕິດທີ່ດີເລີດເທິງ 85% RH ໃນເຂດທີ່ຖືກນ້ຳ splashing ແລະ ເຂດທີ່ໄຫຼຂຶ້ນ-ລົງ (tidal) ຂອງສະພານ

ບັນຫາການເຄືອບເກີດຂຶ້ນຢູ່ເທິງພື້ນທີ່ທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມແຖວຕະຫຼອດເວລາ ໂດຍສະເພາະເມື່ອຄວາມຊຸ່ມໃນອາກາດຢູ່ເທິງ 85%. ບັນຫາຫຼັກທີ່ພວກເຮົາເຫັນ? ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງການຈັບຕິດ ສົ່ງຜົນໃຫ້ການເຄືອບເສື່ອມສະຫຼາຍໄວເກີນໄປ. ຍາເຄືອບຢູເຣທານທີ່ແຫ້ງດ້ວຍຄວາມຊຸ່ມ (moisture cured urethanes) ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີຫຼາຍໃນການທົດສອບ. ມັນຮັກສາຄວາມຈັບຕິດໄວ້ໄດ້ປະມານ 94% ຫຼັງຈາກຖືກຈຸ່ມລົງໄປຢ້ຳໆຕາມມາດຕະຖານ ASTM D4585. ນີ້ເປັນຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີຫຼາຍເມື່ອທຽບກັບຍາເຄືອບ epoxy ທົ່ວໄປ ທີ່ຮັກສາຄວາມຈັບຕິດໄດ້ພຽງປະມານ 78%. ເຫດໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ຢູເຣທານເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກໄດ້ດີເທົ່ານີ້? ມັນເກີດປະຕິກິລິຍາກັບຄວາມຊຸ່ມໃນອາກາດເພື່ອສ້າງພັນທະບາດທີ່ແຂງແຮງ ແລະສ້າງເປືອກທີ່ມີຄວາມຍືດຫຼຸ່ນ ເຊິ່ງສາມາດຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງອຸນຫະພູມ ແລະການເคลື່ອນທີ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈາກນ້ຳຂຶ້ນ-ນ້ຳລົງທີ່ສົ່ງຜົນຕໍ່ໂຄງສ້າງເຫຼັກ. ເມື່ອຈັບຄູ່ກັບ primer ດີໆທີ່ມີສັງกะສີສັງກາ (zinc) ສູງກວ່າ 92% ໂດຍນ້ຳໜັກ, ລະບົບເຫຼົ່ານີ້ຈະສ້າງເປັນອຸປະກອນກັນການເຂົ້າໄປຂອງອາຍຸອີອີນ (chloride ions). ການທົດສອບສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ມັນສາມາດຕ້ານການເຂົ້າໄປຂອງ chloride ໄດ້ສູງເຖິງ 5 mg ຕໍ່ເຊັງຕີເມີຕເລີສີ່ເຫຼີຍຕໍ່ປີ. ການປ້ອງກັນແບບນີ້ເຂົ້າກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງສິ່ງແວດລ້ອມທາງເໜືອທະເລສ່ວນຫຼາຍ ເຊິ່ງມີວັฏຈັກນ້ຳຂຶ້ນ-ນ້ຳລົງທຸກວັນ ແລະການສຳຜັດກັບອາກາດທີ່ມີເກືອ.

ມາດຕະຖານການກຽມພ້ອມເທື່ອງໜ້າ: ເຫດໃດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການລ້າງດ້ວຍການປະທຸດ (SP10) ແມ່ນບໍ່ສາມາດເລືອກໄດ້ສຳລັບຄວາມຍືນຍາວຂອງການທາສີທີ່ເທິງສະຖານີຂົວ

ເມື່ອເວົ້າເຖິງການປະກົບຊັ້ນສີໃນໂຄງສ້າງທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດນ້ຳເຄື່ອງ, ຄວາມສະອາດຂອງພື້ນຜິວກ່ອນການທາສີຈະເປັນປັດໄຈທີ່ກຳນົດອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງຊັ້ນສີເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ສຳລັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ເທິງນ້ຳເຄື່ອງ (C5M) ເຊັ່ນ: ສະພາບການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ເທິງນ້ຳເຄື່ອງ (C5M) ເຊັ່ນ: ສະພາບການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ເທິງນ້ຳເຄື່ອງ (C5M) ເຊັ່ນ: ສະພາບການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ເທິງນ້ຳເຄື່ອງ (C5M) ເຊັ່ນ: ສະພາບການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ເທິງນ້ຳເຄື່ອງ (C5M) ເຊັ່ນ: ສະພາບການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ເທິງນ້ຳເຄື່ອງ (C5M) ເຊັ່ນ: ສະພາບການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສະພາບການຂອງສະຖານທີ່......

ມາດຕະຖານການເตรີມພ້ອມທີ່ຕ່ຳ ຈະສົ່ງຜົນເສຍຫາຍຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ປະສິດທິພາບ:

ເນື່ອງຈາກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດໃນການປ່ຽນຊັ້ນຫຸ້ມຫໍ່ຢ່າງເຕັມຮູບແບບໃນສ່ວນລຸ່ມຂອງຂົວທາງທະເລເກີນ $300/ມ², ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພີ່ມເຕີມທີ່ຕ່ຳ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າເກນ SP10 ຈະໃຫ້ອັດຕາຜົນຕອບແທນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ໂດຍຜ່ານການຍືດເວລາລະຫວ່າງການບໍາຮັກສາ ແລະ ການຮັກສາຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້ຂອງໂຄງສ້າງ.

ການປະເມີນທາງເລືອກຂອງເຫຼັກທີ່ຕ້ານການກັດກ່ອນສຳລັບການນຳໃຊ້ໃນຂົວທາງທະເລ

ຂໍ້ຈຳກັດຂອງເຫຼັກທີ່ຕ້ານອາກາດ (Corten): ການປະກົດຕົວຂອງຊັ້ນປ້ອງກັນທີ່ບໍ່ເສຖຽນ ແລະ ການກັດກ່ອນແບບຈຸດ (pitting) ທີ່ເລີກຮູ້ວໄວ້ໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງຂົວທີ່ມີຄລໍຣີນໃນລະດັບສູງ

ເຫຼັກທີ່ຕ້ານການສະເຫຼີຍເຖື່ອງໄດ້ເຮັດວຽກໄດ້ດີ ເນື່ອງຈາກມັນສ້າງຊັ້ນຂອງສາຍເຫຼັກທີ່ເຄີຍເປີດເຜີຍອອກມາຢ່າງຄ່ອຍໆ ແຕ່ຂະບວນການທັງໝົດນີ້ຈະຖືກຮີ້ນເຮັດໃຫ້ເສຍຫາຍເມື່ອສຳຜັດກັບສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີນ້ຳເຄືອງ. ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາເຂດທີ່ມີການຕົກຄົງຂອງເກືອທີ່ເຂົ້າເຖິງ ຫຼື ສູງກວ່າມາດຕະຖານ ISO 9223 C5M ທີ່ປະມານ 200 ກຣາມຕໍ່ຕາລາງເມັດແຕ່ລະປີ, ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບເຫຼັກ Corten ກໍຄື ຊັ້ນອັກຊີໄດ້ທີ່ປ້ອງກັນຈະກາຍເປັນທີ່ບໍ່ເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ມີຮູເຕັມໄປຫຼາຍ, ເຮັດໃຫ້ເກືອຕິດຄັງຢູ່ໃນຮູເຫຼົ່ານີ້. ສິ່ງທີ່ຕາມມາຄືການກັດກິນແບບເປັນຮູ (pitting corrosion) ທີ່ໄວຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າ ເມື່ອທຽບກັບການໃຊ້ງານໃນເຂດພາຍໃນບໍລິເວນທີ່ບໍ່ຢູ່ຕິດກັບທະເລ ໂດຍອາດຈະໄວຂຶ້ນ 3 ເຖິງ 5 ເທື່ອ. ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ຈະເດັ່ນຊັດເປັນພິເສດໃນຈຸດທີ່ສຳຄັນເຊັ່ນ: ຈຸດເຊື່ອມ, ແກນສະກູ, ແລະ ພື້ນທີ່ທີ່ຄັບແຄບລະຫວ່າງຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆ. ເນື່ອງຈາກບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ ວິສະວະກອນທົ່ວໄປຈະຫຼີກເວັ້ນການໃຊ້ເຫຼັກທີ່ຕ້ານການສະເຫຼີຍເຖື່ອງເປັນສ່ວນຮັບນ້ຳໜັກຫຼັກໃນສ່ວນໂຄງສ້າງຂອງສະພານທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃກ້ກັບເຂດທະເລ.

ເຫຼັກທີ່ປັບປຸງດ້ວຍສະລັບ: ຂອບເຂດຄວາມຮ່ວມມືລະຫວ່າງ Cr–Cu–Ni–P ຕາມມາດຕະຖານ ISO 14713-2:2020 ເພື່ອໃຫ້ການປ້ອງກັນທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ໃນສ່ວນໂຄງສ້າງເທິງຂອງສະພານທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດທະເລ

ເຫຼັກທີ່ປະສົມດ້ວຍອາລູມິເນຽມ ເຊິ່ງຖືກອອກແບບເພື່ອບັນລຸເຖິງຂອບເຂດສ່ວນປະກອບຕາມມາດຕະຖານ ISO 14713-2:2020 ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນການປ້ອງກັນທີ່ຄາດການໄດ້ຢ່າງເປັນລະບົບ ແລະ ຍາວນານໃນສະພາບແວດລ້ອມທາງທະເລ. ການປະສົມກັນຢ່າງເປັນເນື້ອເດີຍວກັນຂອງ ໂຄເມີຽມ, ໂທລະສາດ, ນິເຄີເລີຍມ ແລະ ໂຟຟີຣັດ ໃຫ້ຄວາມສາມາດໃນການສ້າງເຄືອບອັກຊີດທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ສາມາດຟື້ນຟູຕົວເອງໄດ້—ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ໃຕ້ຄວາມເຄັ່ງຕຶງຈາກຄລໍໄເດີດກໍຕາມ:

ສະເລີດທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກທີ່ສອດຄ່ອງຕາມມາດຕະຖານເຫຼົ່ານີ້ ສາມາດຮັກສາອັດຕາການກັດກິນໃຫ້ຕ່ຳກວ່າ 0.1 ມມ ຕໍ່ປີ ເມື່ອຈື່ມຢູ່ໃນເຂດນ້ຳຂຶ້ນ-ນ້ຳລົງ ເຊິ່ງດີກວ່າຫຼາຍເທົ່າເທີຍກັບເຫຼັກກາບອົງທົ່ວໄປ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ວັດຖຸເຫຼົ່ານີ້ແຕກຕ່າງຈາກວັດຖຸອື່ນໆ ແມ່ນຄວາມສາມາດໃນການສ້າງຊັ້ນປ້ອງກັນໃໝ່ຂຶ້ນທັນທີທີ່ຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ ແລະ ໃນບໍລິເວນທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມເຄັ່ງເຄັດ. ຄຸນລັກສະນະນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ສາຍທາງຂ້າມນ້ຳ ເນື່ອງຈາກການກັດກິນມັກຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງເຂັ້ມຂົ້ນໃນບໍລິເວນເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ກໍເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາ. ສ່ວນເທິງຂອງສາຍທາງຂ້າມທາງທະເລ ມີຄວາມສ່ຽງຢ່າງຮຸນແຮງຈາກຄວາມເສຍຫາຍທີ່ເກີດຂຶ້ນຢ່າງທ້ອງຖິ່ນແບບນີ້ ເນື່ອງຈາກມັນສົ່ງຜົນໂດຍກົງຕໍ່ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງໂຄງສ້າງກ່ອນທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ພາກືດຄວາມປອດໄພທັງໝົດທີ່ຖືກອອກແບບໄວ້.